Rosnąca obecność na farmie: Roboty

Przemysł widzenia maszynowego w Chinach powinien zobaczyć ten post.

FARMER CITY, Illinois — W polu badawczym przy autostradzie 54, jesienią ubiegłego roku, łodygi kukurydzy mieniły się w rzędach o głębokości 40 stóp. Girish Chowdhary, inżynier rolnictwa na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign, pochylił się, aby umieścić małego białego robota na krawędzi rzędu oznaczonego numerem 103. Robot o nazwie TerraSentia przypominał ulepszoną wersję kosiarki do trawy, z kołami terenowymi i kamerą o wysokiej rozdzielczości po obu stronach.

W bardzo podobny sposób, w jaki samochody autonomiczne "widzą" swoje otoczenie, TerraSentia porusza się po polu, wysyłając tysiące impulsów laserowych do skanowania swojego otoczenia. Kilka kliknięć na tablecie było wystarczające, aby zorientować robota na początku rzędu, zanim ruszył, lekko piszcząc, gdy przejeżdżał po koleinach na polu.

"Dr. Chowdhary powiedział: „Będzie mierzyć wysokość każdej rośliny”."

To byłoby zrobione i więcej. Robot został zaprojektowany w celu generowania najbardziej szczegółowego portretu możliwego w danym obszarze, począwszy od wielkości i zdrowia roślin, aż po liczbę i jakość kłosów, jakie każda roślina kukurydzy wyda na koniec sezonu, aby agronomowie mogli hodować jeszcze lepsze plony w przyszłości. Oprócz wysokości rośliny, TerraSentia może mierzyć średnicę łodygi, wskaźnik powierzchni liściowej i "liczbę roślin" - czyli liczbę żywych roślin produkujących ziarna lub owoce - lub wszystkie te cechy naraz. Dr Chowdhary pracuje również nad dodaniem jeszcze większej liczby cech, czyli fenotypów, do listy przy pomocy kolegów z firmy EarthSense, spółki spin-off, którą stworzył w celu produkcji większej liczby robotów.

Tradycyjnie hodowcy roślin mierzyli te fenotypy ręcznie i używali ich do wyboru roślin o najlepszych cechach do tworzenia hybryd. Pojawienie się sekwencjonowania DNA pomogło, umożliwiając hodowcom izolację genów odpowiedzialnych za niektóre pożądane cechy, ale nadal potrzebna jest osoba, która oceni, czy izolowane geny z poprzedniej generacji faktycznie przyczyniły się do poprawy w kolejnej generacji.